Początek roku 2020 był dla was wyjątkowo turbulentny. Przede wszystkim akcja
przeprowadzka.
‒ To fakt. Nie było czasu na nudę. Właśnie się urządzamy w nowym miejscu. Mamy
przede wszystkim większy showroom, gdzie możemy pokazać nie tylko naszą własną markę akcesoriów do treningu – Apus, ale także maszyny regenerowane oraz nowość w naszej ofercie.

No właśnie. Zostaliście europejskim dystrybutorem marki Oemmebi. Co to za marka?
‒ Oemmebi to włoska marka produkująca profesjonalne maszyny do treningu. Początki
firmy sięgają lat 80., w których Oemmebi uznawana była za firmę stawiającą na jakość,
innowacyjność oraz dokładność wykonania. W roku 2015 Oemmebi została przejęta
przez chińską grupę kapitałową z Nantong. Produkcję maszyn przeniesiono ze względów
praktycznych do Chin, gdzie wybudowano bardzo nowoczesne fabryki przeznaczone do
produkcji maszyn marki Oemmebi. W nowych dla Oemmebi warunkach firma zaczęła podbijać rynki wschodnie ‒ Chiny oraz Indie, gdzie szybko zdobyła sporą część rynku. W 2020 roku firma zapragnęła również sięgnąć po rynek europejski. I to właśnie nas wybrała
jako swojego europejskiego dystrybutora. W showroomie można zobaczyć i przetestować
maszyny dostępne w ofercie Oemmebi.

Dlaczego akurat wy? Jak właściciele marki do was trafili?
‒ Już od jakiegoś czasu szukaliśmy ciekawego uzupełnienia naszej oferty. Kilka lat temu byliśmy w Nantong, gdzie produkujemy swoje akcesoria. Przez przypadek trafiliśmy
do fabryki Iron Mastera i poznaliśmy właściciela, który kilka tygodni wcześniej niósł pochodnię olimpijską. Wyobraź sobie, że na jego biurku leżała ulotka z Platinium Fitness.
Okazało się, że był niedawno w Krakowie, bo firma prowadzi także interesy w Polsce. Przez
kilka lat byliśmy w kontakcie, ale nie było okazji do wspólnego biznesu. Kiedy zostaliśmy
właścicielem marki Oemmebi, postanowiliśmy przetestować ich maszyny siłowe. Testy, które
trwały prawie osiem miesięcy w warunkach klubowych, wypadły bardzo dobrze. Stąd
nasza decyzja. Zyskaliśmy dobrej jakości produkt w konkurencyjnej cenie.

Co klienci znajdą w ofercie marki Oemmebi i jakie argumenty przemawiają za
wyposażeniem klubu właśnie w te urządzenia?
‒ W ofercie mamy maszyny stosowe, maszyny plate loaded, ławki i bramy. To, co na
pewno powinno przyciągnąć także polskich inwestorów, to stosunek jakości do ceny.
Tego właśnie szukaliśmy na rynku. Chcemy móc proponować klientom sprzęt konkurencyjny
cenowo. Maszyny są proste konstrukcyjnie, porządnie wykonane, mają odpowiedni
zakres ruchu. I są trwałe. A przy tym prezentują się dobrze.

Czy w przypadku maszyn Oemmebi jest miejsce na customizację pod kątem konkretnego klubu?
‒ To, co prezentujemy w showroomie i na stronie internetowej, to oferta standardowa.
Jeśli klient ma trochę czasu i realizujemy dla niego większe zamówienie, to za dopłatą możemy zlecić przygotowanie maszyn wg jego wytycznych co do kolorystyki. Możemy też
wykonać tę usługę w Polsce, we własnej lakierni, gdzie regenerujemy maszyny używane.
Możemy także wyszyć logo klubu na tapicerce. Mamy w takich pracach doświadczenie i maszyny te będą objęte taką samą gwarancją.

Można więc teraz razem z Total Fitness Concept stworzyć pełnowartościowy
klub fitness.
‒ Oczywiście. Zaproponujemy nowe maszyny siłowe Oemmebi, regenerowane cardio
znanych marek, a strefę funkcjonalną i treningu personalnego, ale także salę do zajęć
grupowych, wyposażymy w akcesoria Apusa.

Skupiliśmy się na rynku polskim, a przecież zostaliście dystrybutorem na całą Europę. Co to dla was oznacza? Odwołane FIBO, gdzie mieliście się pokazać, nie pomaga.
‒ Dla nas oznacza to pracę organiczną nad rynkiem. Przedstawiamy klientom nową markę,
do której sami muszą się przekonać. Zapewne zaczną poznawać ją na pojedynczych
produktach, żeby w efekcie sięgnąć po całe linie.

Czy rynek europejski potrzebuje jeszcze kolejnej marki? Czy nie jest już nasycony
ofertą? A może główne pole bitwy rynkowej to jednak urządzenia cardio?
‒ Ciekawe pytanie. Myślę, że potrzebuje, bo wcale nie ma takiego wielkiego wyboru
akurat w tym segmencie cenowym. Zdecydowanie uważam, że jest miejsce dla Oemmebi.
Producenci europejscy czy amerykańscy nie będą dla tej marki konkurencyjni cenowo.
W Polsce powstaje coraz mniej klubów niezależnych. Większość inwestycji to jednak sieci.
My patrzymy też w kierunku innych rynków. 70 proc. naszej sprzedaży to zagranica. Dla
nas interesujące są rynki rozwijające się, jak Węgry, Rumunia, Serbia. To są nasze rynki
zbytu. Tam jeszcze bardziej pożądane są urządzenia, nazwijmy to, rozsądne cenowo.
Na razie jesteśmy naprawdę zadowoleni z odbioru Oemmebi. Klienci, który sięgnęli po ten
produkt jednostkowo, wracają po całe linie.

Wasza oferta to jednak nie tylko marka Oemmebi. To także wasza własna marka – Apus. W czym czuje się mocny Apus?
‒ Nie poszerzamy asortymentu akcesoriów, nie eksperymentujemy, bo wiemy już, co klienci lubią i co chętnie kupują. Stworzyliśmy solidną i ciekawą stylistycznie kolekcję akcesoriów, która jest ponadczasowa. Klienci cenią nasze produkty za dobre rozwiązania. Największymi
hitami oferty pozostają wolne ciężary i obciążenia. Dobrym ruchem było to, że zrezygnowaliśmy z gumowych obciążeń i przestawiliśmy produkcję na poliuretan. Nie pamiętam reklamacji w ostatnich 2‒3 latach. Ale zainwestowaliśmy w te produkty sporo pieniędzy i to teraz procentuje. Najbardziej wymagający klienci chwalą nie tylko design,
ale i wykonanie oraz ich trwałość. Wszystkie inne produkty traktujemy jako komplementarne. Cały czas dbamy też o kompleksowość, żeby klient miał wybór i mógł się u nas zaopatrzyć we wszystkie potrzebne
akcesoria.

Wcześniej wspominaliśmy również o maszynach regenerowanych. To także jedna z ważnych nóg waszego biznesu. Czy nadal jest to tak chodliwy towar?
‒ W Polsce, ponieważ otwiera się mniej klubów niezależnych, rynek ten zmniejszył się. Ale działamy za granicą, także dzięki wielu kontaktom z zeszłorocznego FIBO. Np. kluby ze Skandynawii sięgają po naszą ofertę w tym segmencie.

Zapomnieliśmy jeszcze o jednym produkcie, który uzupełnia waszą ofertę. Myślę o Jacobs Ladder. Klienci chętnie wstawiają te maszyny do klubów?
‒ Jacobs Ladder to bardzo ciekawy sprzęt. Jest przeznaczony zarówno dla amatorów, jak i profesjonalnych sportowców, którzy są zainteresowani podniesieniem swojej sprawności fizycznej. Warta uwagi jest jego unikalna konstrukcja. Jacobs Ladder oferuje trening
o wysokiej intensywność. Badania pokazują, że urządzenia cardio Jacobs Ladder dają możliwość większego spalania kalorii przy niższym poziomie postrzeganego wysiłku, dzięki czemu „łatwiej jest pracować ciężej” niż na jakimkolwiek innym sprzęcie do ćwiczeń. Wyłącznym dystrybutorem Jacobs Ladder zostaliśmy z końcem roku 2019 – podobnie jak w przypadku Oemmebi pozwalamy klientom oswoić się z marką, a szczególnie z nowymi produktami, które pojawiły się w ofercie tego amerykańskiego producenta. Do tej pory znana tylko z Drabiny Jakuba firma ma już w ofercie schody, a także maszynę do
treningu na linie.

Dziękuję za rozmowę i życzę sukcesów w tej zupełnie nowej rzeczywistości biznesowej.

Rozmawiała Dorota Warowna

Fot. redakcja

Artykuł Dobry produkt w konkurencyjnej cenie pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.

Tekst Dorota Warowna

To były inne czasy. Branża fitness w Polsce była w innym miejscu, rozwijała się powoli, a branżowe życie też płynęło w innym tempie. Od pięciu lat współpracuję z targami FIBO. Magazyn Fitness Biznes, a teraz także portal, sprawdzają się w roli jednego z patronów medialnych tego wydarzenia. Przyznam, że bardzo lubię widok Magazynu Fitness Biznes na regałach pawilonu prasowego FIBO. Pięknie wygląda na tle innych europejskich czasopism branżowych.
Nie jeżdżę na każdą edycję tych targów. Uważam, że są lata gorsze i lepsze w historii rynku fitness, a to przekłada się także na jakość wydarzenia tej rangi. Dość przełomowe były lata, kiedy wystrzelił trend treningu funkcjonalnego. Wtedy też przyjechałam z FIBO z pomysłem na Functional Training Meeting, który przez trzy lata był jedyną imprezą tego typu dla trenerów personalnych. Wtedy poznałam też człowieka, który buduje potęgę Perform Better w Europie i organizuje wspaniałe wydarzenie dla trenerów – Functional Training Summit. W tym roku znowu pojawiło się to intuicyjne „muszę tam być” i bardzo się cieszę, że moja intuicja mnie nie zawiodła.

Spacerkiem po Kolonii
Musicie wiedzieć, że Kolonia, w której odbywają się targi, to miasto, w którym czuję się jak ryba w wodzie. Skończyłam gimnazjum w Niemczech, w okolicach Duesseldorfu, a w Kolonii raz na tydzień uczestniczyłam w zajęciach polskiego liceum. Będąc na targach, zawsze muszę znaleźć choćby chwilę na wagary. Długi spacer nad Renem i po Starówce to stały punkt programu. Zresztą, jak miałam okazję przekonać się i w tym roku, nie tylko mój punkt. Targi FIBO odbywają się w świetnej lokalizacji. Można do terenów targowych dojechać samochodem (tylko po co stać w korkach), pociągiem (stacja tuż przy wejściu na targi) lub dojść spacerem z centrum miasta. Tę opcję wybiera wiele osób. Dzięki temu właściwie już od Katedry Kolońskiej, przez most na Renie aż do Deutz, gdzie odbywa się FIBO, płynie tłum zwiedzających. Taki tłum ładnych, wysportowanych ludzi, często w strojach sportowych, które podkreślają wypracowaną sylwetkę. Idą, a właściwie płyną, wyprostowani i radośni. Lubię na nich patrzeć, bo widzę, jaką przyjemność sprawia im aktywny styl życia. A tak na marginesie, tę zmianę nawyków i ten udział aktywności fizycznej w życiu mieszkańców Kolonii widać także w centrum miasta, na głównej ulicy zakupowej. Tam też jest sportowo. Nawet duże domy handlowe robią ukłon w kierunku usportowionego klienta.

Korytarz o szczególnym znaczeniu
W tym roku (nie byłam w poprzednim, więc nie mam porównania) przed wszystkimi wejściami na tereny targowe ustawione były dodatkowe kontrole bezpieczeństwa. Organizatorzy zadbali jednak o płynność ruchu, więc tłum mógł wpłynąć bez problemu na korytarze i hale targowe. Dla tych, którzy jeszcze nie byli na FIBO, ważna informacja. Pamiętajcie o wygodnym obuwiu. Na FIBO macie szansę spokojnie zrobić ponad 15 km. Mój wynik w ciągu dwóch dni to 27 km. Do zwiedzenia w tym roku było dziewięć hal. Przyznam, że jedną odpuściłam całkowicie, bo wolałam poświęcić czas na udział w zajęciach, niż tłoczyć się z fanami kulturystyki i suplementacji. Z moich, ale nie tylko, obserwacji wynika, że tłok w halach 10.1 i 10.2, czyli lokalizacji FIBO POWER, zmniejsza się z każdym rokiem. Moja intuicja, czasem omylna, podpowiada mi, że zainteresowanie konsumenta ostatecznego przenosi się w inne rejony branży.
W porównaniu z FIBO w Essen sprzed lat, obecne FIBO w Kolonii ma bardziej klarowny podział i daje zwiedzającemu więcej oddechu. Kręgosłupem targów jest przestronny korytarz, który łączy wszystkie hale. W korytarzu można złapać oddech, zjeść, postać w kolejce do toalety, a także oddać się lekturze czasopism branżowych. Układ targów FIBO przypomina mi nieco tak zwane mieszkania rozkładowe, które nadal są najbardziej poszukiwanymi mieszkaniami na rynku nieruchomości. W przypadku mieszkania zupełnie nie rozumiem takiego układu, bo sama kocham otwarte przestrzenie i najchętniej zburzyłabym wszystkie ściany, ale w przypadku targów bardzo się to sprawdza. Bo uwierzcie mi, każdy ze zwiedzających w pewnym momencie potrzebuje oddechu, który da mu ten korytarz lub patio, na którym przy sprzyjających warunkach pogodowych także kwitnie targowe życie towarzyskie.

Po co jedzie się na FIBO?
Patrząc na niestety skromniejszą niż w latach ubiegłych reprezentację zwiedzających z Polski (to spostrzeżenia moje i wystawców, statystyki będą dostępne za kilka tygodni), powinnam chyba jednak odpowiedzieć na to pytanie. Jedzie się tam oczywiście po to, żeby odetchnąć powietrzem tego wydarzenia, zainspirować się, przemyśleć z dystansu swoje działania, przyjrzeć się producentom, dystrybutorom i ich ofercie, porozmawiać o branży (to potężny nadbagaż, który leci z nami do Polski). Trzeba pojechać, żeby po prostu tam być, bo nie ma drugiej takiej imprezy w Europie. To nie jest lot za ocean. To półtorej godziny w samolocie i maksymalnie godzina na dojazd z lotniska na targi. To nie wakacje na Mauritiusie za 10 000 zł, tylko, przy odpowiednio wczesnym planowaniu wyjazdu, 1000 zł na bilet lotniczy i nocleg (na jedzeniu zawsze można oszczędzić. W końcu Polak potrafi i pić piwa nie musi). Trzeba pojechać też dlatego, że w Polsce na żadnej imprezie nie będziecie mogli zobaczyć tak dużo.
To, co przywieziecie ze sobą z Kolonii bacznie obserwując przez co najmniej dwa dni (chociaż u początkujących „fibowiczów” dwa dni mogą wywołać zbyt duży szok. Warto zacząć od targowej terapii 4-dniowej).

Co zobaczyłam?
Zmęczyła mnie ta dwudniowa intensywna wyprawa, ale wróciłam do domu z gotowym podsumowaniem i zachwytem jednocześnie. Otóż. Powiecie, cóż nowego można wymyślić w branży fitness? Wszystko już przecież było. Jasne, że było, ale można zbudować wokół tego, co już jest, historię, którą, co jest zadaniem klubów fitness właśnie, trzeba opowiedzieć klientom. Wielu producentów sprzętu do treningu nie proponuje już jedynie sprzętu, nie sprzedaje urządzeń. Sprzedaje koncepcje i pewną filozofię. Bardzo znamienna była forma prezentacji nowych rowerów stacjonarnych marki Technogym. Prezentacja miała miejsce w zaaranżowanym w teatr kontenerze ustawionym poza halą wystawową. Trening odbywał się na scenie. Trening był wyścigiem, a ćwiczący zawodnikami. To już nie były zwykłe zajęcia. To wyreżyserowany spektakl, rywalizacja, doskonała rozrywka. Ten nowy rower nie jest już tylko rowerem. Jest kluczem do innej rzeczywistości, której nasz klient potrzebuje dla relaksu, odstresowania. Z nieukrywaną przyjemnością wzięłam również udział w testach urządzeń na stoisku Matrixa i w treningu na MX4 prowadzonym przez żywiołowego Steve’a Barretta. Musiałam spalić trochę kalorii, bo barek serwował pyszne hot dogi. U Matrixa z kolei pomyślano o ciekawym rozwiązaniu dla klubów pod nazwą Connected Solutions. O nim szerzej na naszym portalu. Imponująco prezentował się na stoisku marki Precor okazały egzemplarz Queenaxa. To również jeden ze sprzętów, które oferują wiele możliwości i wciągają ćwiczących do zabawy. Pod warunkiem, że umiemy to odpowiednio sprzedać klubowiczom.
Pierwszego dnia zwiedzałam targi trochę chaotycznie. Musiałam oswoić się z ogromem bodźców. Po nocnej lekturze planów FIBO 2018 i listy wystawców drugi dzień był już zdecydowanie bardziej uporządkowany. Odwiedziłam lub przemknęłam obok polskich wystawców, takich jak m.in.: Gipara Fitness, Mastersport, Atepaa, Perfectgym, Fitnessclub24, Funfit, Apus Sports, Thorn+Fit, Naomi Design, efitness, a także zajrzałam na stoiska marek zagranicznych z polskimi przedstawicielami – Xbody, innline, miha, Gerflor, Sportsart, Les Mills. Dziękuję za miłe branżowe pogaduchy tym, których zastałam na posterunku 🙂

Moje fascynacje
Jak wielu z was zapewne wie, jestem wielkim fanem jogi i zajęć w wodzie. Jedno i drugie daje mi wielką radość i sprawność fizyczną. Dlatego też skorzystałam z okazji i w środku dnia w tłumie wskoczyłam do nieco zimnego basenu w strefie aqua ftnessu. Firma Beco zaopatrzyła mnie w kostium i ręcznik, więc nie mogłam nie skorzystać z udziału w zajęciach. Cudowne doświadczenie. Podobnie jak ćwiczenia na yoga board. O tym sprzęcie, który urozmaica praktykowanie jogi, już niebawem na portalu. Może będzie okazja do przetestowania go także niebawem w Polsce. Z pewnością o tym poinformujemy.

Na zakończenie
Targi jeszcze we mnie dojrzewają. Muszę je jeszcze przetrawić. To proces. Ale już teraz wiem, że przywiozłam ze sobą całą walizkę inspiracji, które wykorzystam w mojej pracy. I was zachęcam do czerpania pełnymi garściami z takich wydarzeń. FIBO jest raz w roku i tylko 1115 km od Warszawy, 816 km od Poznania i 1144 km od Gdańska. Nie szukajcie wymówek. Spotkajmy się za rok w Kolonii.

Artykuł O FIBO 2018 subiektywnie pochodzi z serwisu Fitness Biznes - Portal B2B branży fitness.